தியாவின் பேனா பேசுகிறது...

காதலி தினம்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Sat, 11 Feb 2012 03:38:00 +0000

என் காதலுக்கு

உயிரோட்டம் தந்தவளே

ஒற்றை வார்த்தைச்

சொல்லில் கட்டிப் போட்ட

வித்தகியே...

இந்த நாளில்

உன் வாய் திறந்து

நீ உரைத்த

தித்திக்கும் செந்தமிழே

இன்னும் என்

செவியில் உன்

நினைவுகளை மீட்டும்

தாரகை மந்திரமாய்...

ஒவ்வொரு நாளும்

ஒவ்வொரு வழியிலும்

என் சிறந்த தோழியாய்

நீ....

நீ என் இனிப்புப் பெட்டகம்

அன்பான வார்த்தைகளின்

சொந்தக்காரி

கண்களில்

வைரக்கல் பதித்த

காதல் ஓவியம்

நீ உன் செவ்விதழ் என்ற

காதல் ரோஜாவால்

என் இதயத்தில்

பூச்செண்டு முடித்து வைத்தாய்.

உன் மென் விரல்கள்

என்னைத் தொடும் போதெல்லாம்

என் இதயம்

மெல்லிய வெப்பத்தை

உணர்கிறது.

உண்மையில் நீ

என் இரத்த ஓட்டமாக

இருப்பதால் தான்

நான் - நீ -

'நாம்' என்றானோம் போலும்.

நீ என் வாழ்க்கைக்கு

பொருள் கொடுத்திருக்கிறாய்

நானும் பதிலீடாக

என் வாழ்நாள் முழுவதையும்

உனக்கே தந்திருக்கிறேன்

என் இதயம்

கலவரத்தால் நிரப்பப் பட்டபோது

ஒளி நிரப்பி புதுப்பித்தவளே

என் இனிய தோழியே

நம் ஆத்மாவை

ஒன்று சேர்த்து நெருக்கம் தந்த

இறைவனுக்கு நன்றி செய்ய

நாம் இருவரும்

நமக்கு கிடைத்த இரு

செல்வங்களுடன்

என்றும் காதலராக

மகிழ்வுடன் நிறைவாக

வாழ்ந்து காட்டுவோம்.

என் தேவதை

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Fri, 20 Jan 2012 03:30:00 +0000

உன் இருண்ட முடியும்

நீண்ட கூரிய மூக்கும்

என்னைக் குஷிப்படுத்தும்

அழகிய இரு சாதனங்கள்

நான் உனக்கு ஒரு

செவ்விதழ் ரோஜா கொடுத்துப்

பின் ஒரு சிறு

முத்தமிட்ட பின்னர்

உன் காந்தக் கண்கள்

இயக்கம் பெற்றன.

அது அமைதியான

என் மனதில்

ஒரு சலனத்தை

விதைத்துச் சென்றது.

மென்மையான உன் குரலும்

செவ்விதழில் புன்னகையும்

நீண்ட நேரம் நிலைக்கவில்லை

நான் உட்கார்ந்தேன்

உன்னுடன்

நிரந்தர சொல்லாடலுக்காக

அதற்கான முயற்சியில்

தோற்றுப் போய் நான்

மீண்டும் வேதாளமாய் நீ

எட்ட நின்று ஹாய் சொல்லி

பின் ஹலோ சொல்லி

கையசைத்துப் பிரிந்தாய்

அந்த அற்புதக் கனவில்

மிதந்தபடி இன்றும் நான்

நான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தால்.......

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 07 Nov 2011 22:31:00 +0000

காயம் மற்றும் வலி

இங்கே இருக்கிறது.

அமைதி மற்றும் காதல்

இது அனைத்தும்

இங்கே இருக்கிறது.

குழப்பம் மற்றும் சந்தேகம்

அதுவும் கூடவே வாழ்கிறது.

நாங்கள் இல்லாமல்

நாங்கள் இல்லை.

நாம் அழ அழுகிறோம்.

நாம் முயற்சி செய்து

நாமாகவே சிரிக்கிறோம்.

நாங்களாகவே

காயப்பட்டுக் கொள்கிறோம்.

நாங்களாகவே வலிகளில் இருந்து

மீண்டெழுகிறோம்.

கடைசியாக சோதனை முடிவில்

வாழ்க்கை

ஒரு பாடமாக உள்ளது.

மிகவும் நன்றாக கற்றுக்கொள்ள

என்னுள்

நிறையவே உள்ளது.

ஒருவேளை, ஒரு நாள்,

என் கதை

என்னால் மட்டுமே

எழுதப் படக் கூடியதாக

என் வாழ்க்கை

அர்த்தப் பட்டுபோகலாம்

அப்போதும்

நான்

வாழ்ந்து கொண்டிருந்தால்.......

காதல் எழுதப்படாத விதி...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Thu, 07 Jul 2011 20:50:00 +0000

ஒரு அமைதியான மாலை நேரம்
நட்சத்திரங்கள்
மற்றும்
மெழுகுவர்த்தி...
அலைகளின் ஒலி
மிகவும் இறுக்கமான
நடைப் பயணம்

நம் நிழல்கள்
மணல் தரையில்
கூடவே...
தீவிரமாக ஒருவருக்கொருவர்
இன்னும்
அதி தீவிரமாக
கைப் பிடித்து
நெருக்கமாக....

நவ நாகரிக உலகத்தில்
காதல் எழுதப்படாத விதி...
காற்று ஊடுருவிய
நெருக்கமான நேரத்தில்
ஒன்றும் ஒப்பிட்டுக்கொள்ள முடியாது

நாம் சந்தித்து வந்ததிலிருந்தே
என்னுடைய எண்ணங்கள்
அவளால் மாற்றம் பெற்றுள்ளன
என் இதயம்
மனம் மற்றும் உடல்
இன்னும்....

நான்
எப்போதும் உன்னுடன்
இருக்க வேண்டும்
நீ
என் வாழ்வின்
ஊற்றாக இருக்கிறாய்
அழகான
மற்றும் விலைமதிப்பற்ற
என் சொத்து நீ...

நீ என் மனைவி

மனம்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 13 Jun 2011 03:37:00 +0000

மீண்டும் முன் போல்
முயன்று பார்க்கிறேன்
காற்றைப் பிடித்துக்
கடிவாளம் கட்டியது போல்
தோற்றுப் போகிறது

வாழும் தமிழ்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Sat, 23 Apr 2011 13:06:00 +0000

இது அமெரிக்காவின் மினேசொட்ட மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நூலகத்தின் வரவேற்பு பதாதை இது. இதில் தமிழ் இடம்பெற்றுள்ளது ஒரு சிறப்பாகும். அதை நீங்களும் பாருங்கள் நட்புகளே.

ஒரு கவிஞனின் உள்ளக் குமுறல் (ஏப்ரல் 13)

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Sat, 09 Apr 2011 13:57:00 +0000

இது எனது 200 வது இடுகை

ஏப்ரல் 13 தமிழரின் ( தமிழ் நாட்டு ) மாற்றத்துக்கான நாள்.
இதோ ஒரு கவிஞனின் உள்ளக் குமுறல் நான் பார்த்ததை உங்களுடன் பகிர்கிறேன்.

.

அப்பாடா

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Fri, 08 Apr 2011 14:06:00 +0000

அமெரிக்காவில் கடந்த ஒரு மாதமாக இந்தியர்கள் மத்தியில் ஒருவித துடுப்பாட்ட காய்ச்சல் நிலவி அது முடிவுக்கும் வந்து விட்டது. அதிகமாக தெலுகர்களும் இந்தியத் தமிழர்களும் வாழும் "மினிசொட்டா" என்ற மாநிலத்தில் தினமும் இந்தியர்கள் அதிகம் பேரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு இப்போதும் உண்டு. நான் கண்டு மனம் மகிழ்ந்த ( கசந்த ) அனுபவங்கள் இதோ சில....

அமெரிக்கர்கள் இங்கு நிற இன பாகுபாடு பார்ப்பதில்லை.

தமிழர்கள் அதிகமாக ஆங்கிலம் பேசுகிறார்கள்

தெலுகர்கள் தாய்மொழியில் பேசுகிறார்கள் ( எம்மிடம் கூட தெலுகு தெரியுமா? என கேட்கிறார்கள்.

அதிகமான அமெரிக்கர்கள் ஹிந்தி மட்டுமே இந்திய மொழி என நினைக்கிறார்கள்.

ஆனால்....

இங்கு ஒரு நூலகத்தில் ஐம்பதுக்கு மேற்பட்ட மொழிகளில் வரவேற்பு பலகை போடப்பட்டிருந்தது. அதில் தமிழும் ஒரு மொழி. அதில் சிங்களம் இடம் பெறவில்லை. அது மகிழ்ச்சி.

இருநூறாவது
பதிவில் சந்திப்போம்...

ஐந்தாண்டு கடந்தாலும்...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 14 Mar 2011 04:23:00 +0000

என் தேவதையே

உன்னை நான்

நேசிக்கிறேன்

என்று சொன்னால்

நீ கோபிப்பாய்

அதனால்

இன்னும் சொல்கிறேன்

நான் உன்னையே

சுவாசிக்கிறேன்...

என்னவளே - உன்

கரம் பிடித்து இன்று

ஐந்தாண்டு கடந்தாலும்

நேற்றுப் போல்

இனிக்கிறதடி இன்றும்

வாழ்க்கை...

மறுபடியும் மறுபடியும்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 28 Feb 2011 04:50:00 +0000

தொலைந்து போன

புன்னகையினைத் தேடியும்

அது கிடைக்காமல்

வலிந்து வரவழைத்த

புன்னகையுடன்

கை கோர்த்து

வாழ நினைக்கிறேன்..

முடியாமல் போக

மறுபடியும் மறுபடியும்

பழமை மட்டுமே

ஆழப் பதிகிறது(படிக்கிறது)

என் உள் மனதில்...

அமெரிக்காவின் பனிபொழியும் எழில்மிகு மாநிலமாம் மினிசோட்டாவில் இருந்து...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Tue, 04 Jan 2011 17:07:00 +0000

வணக்கம் நண்பர்களே எல்லோரும் நலம்தானே....

நான் தியா....

அமெரிக்காவின் பனிபொழியும் எழில்மிகு மாநிலமாம் மினிசோட்டாவில் இருந்து எழுதுகிறேன். இன்றுடன் நான் இங்கு வந்து ஒரு மாசம் ஆகப்போகிறது. இணைய வசதிகள் இல்லாமையால் உங்களுடன் இணைய முடியாமல் கவலையில் மூழ்கியிருந்தேன்.

அதைவிட வந்தவுடன் வேலையில் இணையவேண்டிய அவசியமும்..... அதனால் நட்புகளாகிய உங்களுடன் இணைவதற்கு போதிய அவகாசம் கிடைக்கவில்லை.

குறிப்பாக பல நண்பர்கள் நலம் விசாரித்து மற்றும் தேடியும் இருந்தீர்கள் உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி.

இனி இணையம் சீரானதும் உங்களுடன் முன் போல இணைந்திருப்பேன்.

நன்றி

என்றும் அன்புடன்....

தியா

என் பழைய நாட்குறிப்பில் இருந்து ஒரு பகுதி

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Tue, 19 Oct 2010 10:13:00 +0000

நாள்:- 14 .10 .2000

உன் பேச்சு

என் நெஞ்சில்

தேன் வார்க்கும்

உன் மூச்சு

உள் மனதைத்

தாலாட்டும்

நாள்:- 15 .10 .2000

என் கண்ணும்

உன் கண்ணும்

சங்கமிக்கும்

அந்தச் சங்கமத்தில்

இருவருக்கும்

சுகம் பிறக்கும்

நாள்:- 16 .10 .2000

உன் மனமும்

என் மனமும்

கவி வடிக்கும்

உன் மௌன மொழிக்

கூட்டினுள்ளே

காதல் பிறக்கும்

நாள்:- 17 .10 .2000

உன் செவ்விதழில்

பல்வரிசை

பேச்சுரைக்கும்

அந்தப் பேச்சினிலே

என் நெஞ்சில்

தேன் சுரக்கும்

நாள்:- 18 .10 .2000

நீளும் நாட்களிலே

நீதான்

என் உயிர் மூச்சு

வீசும் காற்றினிலும்

மெதுவாய்

உன் சலனம்

நாள்:- 19 .10 .2000

என் இதயத்துள்

புகுந்து

கொடி நாட்டினாய்

உன் வெட்கத்தால்

என்மேல்

வலை வீசினாய்

தேடுகிறேன்...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 18 Oct 2010 10:04:00 +0000

கொடிய

இருளில்

கைவிடப் பட்ட

ஆத்மாவாய்

காற்றில்

என்

புன்னகையை

விட்டெறிந்து விட்டு

கை

நனைப்பதர்க்காய்

நீர்

தேடுகிறேன்

சுடுகாடாகிப்போன

என்

கிராமத்தில்

அனைவரும் வருக

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Thu, 14 Oct 2010 04:39:00 +0000

நாளை வெள்ளிக்கிழமை ( 15 /10 /2010 )
மித்ர நிறுவனம் நடாத்தும்
"நூல் அரங்கேறும் மாலை"
நிகழ்வு :- சென்னை எழும்பூரில் உள்ள கன்னிமரா நூலகத்தின் அண்ணா சிற்றரங்கில் நடைபெற உள்ளது.

நூலாசிரியர் - வி.டில்லிபாபு ( DRDO விஞ்ஞானி )
நூல் - "ஒரு செல் உயிரிகள்"

அனைவரும் வாரீர்
நன்றி

-தியா-
( மித்ர ஆர்ட்ஸ் அண்ட் கிரியேஷன் )
கோடம்பாக்கம்

இது இப்போது பிசாசுகளின் காலம்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 11 Oct 2010 07:16:00 +0000

பழைய கவிதைப்

புத்தகங்களைப்

பரப்பியபடி

படுத்துறங்கும்

பிசாசுகள்...

இருளில் இருந்து

மீள மறுத்து

முட்டி மோதுகிறது

இடர்

சமர் நடந்த தேசத்தின்

சிதைவுகளில் இருந்து

மீளமுடியாமல்

திண்டாடுகிறது

கந்தக வாடை

நியூட்டனின்

மூன்றாம் விதியை

நிலத்துக்கும்

வானுக்கும்

கற்பிதம் செய்யும்

ராணுவ முலாம்

பூசப்பட்ட

போதி மரங்கள்

திணிக்கப் படுவதற்காய்

இலவசமாக்கப்பட்ட

நிர்வாண பௌத்தம்

கக்கிய கட்டிடங்கள்

எம் மண்ணில்

இருளும் நானும்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Thu, 07 Oct 2010 05:11:00 +0000

இயலாமைகளுக்குள்

வாழ்ந்து

பழக்கப் பட்டவன் நான்

மீண்டும் மீண்டும்

குழி தோண்டிப்

புதைத்துவிட

முயல்கிறேன்

என் இயலாமைகளை

என்னையும் மீறி

அது வீறுகொண்டு

என்னை அடக்கியாள

நினைக்கிறது...

பெரும் இறுமாப்புடன்

கடிவாளம் பூட்டிய

குதிரையாக

என்னைக் கட்டியாள

நினைக்கிறது

உருவமில்லாத

அந்த மர்மம்...

ஆனாலும்

இயலாமைகளுக்குள்

வாழ்ந்து

பழக்கப் பட்டவன்

நான்

காதலியின் விசித்திர ரசனை

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Wed, 06 Oct 2010 11:15:00 +0000

என்
அன்புக்கினிய
நெஞ்சே...
என் பொய்க்
கோபம் கண்டு
என்னவர் அடைகின்ற
துன்பத்தை
சிறிது நான்
ரசிக்கவேனும்....
என் கைகளுக்கு
உத்தரவிடு
என்னவரை
ஒரு கணமேனும்
கட்டித் தழுவாமல் இருக்க....

புல்லாது இரா அப் புலத்தை அவர் உறும்
அல்லல் நோய் காண்கம் சிறிது
திருக்குறள் - 1301

இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Wed, 22 Sep 2010 17:17:00 +0000

இங்கும் சென்று வாழ்த்துங்கள் ...... (மழைச்சாரல் - நிகே-)

இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்
காண்டீபன் சாந்திநிகேதா 01-10-2010 அன்று சென்னையில் தனது 31 வது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடுகிறார்.

காண்டீபன் அக்ஷிகா 01-10-2010 அன்று சென்னையில் தனது 3 வது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடுகிறார்.

இன்று என் வீட்டுக்குள்
மூன்றாம் பிறையும்
முழு நிலவும்
ஒன்றாகக் குடி கொண்டு
வாழ்த்த வந்த நன்நாள்....

வருடத்தில் வருகின்ற
நாட்களில் எல்லாம்
வசந்தத்தைத் தருகின்ற
பொன் நாள் இது.....

செப்ரெம்பர் இறுதி நாளின்
இரவு மட்டும் நீள்வது ஏனோ?
ஒக்டோபர் ஒன்று வந்தால்
இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி என் வீட்டில்...

என் காதல் தேசத்து
புன்னகையே
எங்கள் வீட்டின்
முழு நிலவே
உனக்கு இன்று
பிறந்தநாள் என்று
காலையில் இருந்தே
பூப் பறிக்கிறேன்
அர்ச்சிப்பதற்காக....

உன் பிறந்தநாள் பரிசாக
கடவுள் தந்த
எங்கள் அன்புச்
செல்வத்துக்கும் உனக்கும்
ஒரே நாளில்
விழா எடுக்கப் பிறந்த
அதிஷ்டக்காரன்
நான் என்பதால்
ஒரு கர்வம் எனக்குள்...

என்ன ஒரு வித்தியாசம்
உனக்கு முப்பத்தொன்று
மகளுக்கு மூன்று

என் அன்பு மனைவியே
பத்தாண்டுகளுக்கு முன்
உன்னைச் சந்தித்து
நான் சொன்ன
அதே மகிழ்வுடன்
அதே புன்னகையுடன்
இன்றும் சொல்கிறேன்
என்றும் மகிழ்ந்திருப்போம்
நிறைவாக...

எங்கள் வீட்டு
வளர் பிறையே
இன்றுடன்
அகவை மூன்றில்
கால் பதிக்கும்
கற்கண்டே...
கரும்பே...
உன் தாய்க்கு
இறைவன் தந்த
பிறந்தநாள் பரிசே
எங்கள் வாழ்வில்
ஒளியேற்றி
முழுமை தர
வந்த முத்தே
கலைகள் பல பெற்று
துறைகள் பல கண்டு
நிதம் வாழ்வில்
மகிழ்ச்சியுடன்
என்றும் வாழ்க
நீ பல்லாண்டு
நலமுடனே.....

இனிதே வாழ்த்துகிறேன். இரா. காண்டீபன் ( கணவன் - அப்பா )
-தியா -

அன்பே என் உயிரே...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Sat, 18 Sep 2010 09:17:00 +0000

அன்பே - என்

உயிர்க் காதலனே

உன்னை மட்டும்

நிறைத்து

என் நெஞ்சு மகிழ்கிறது.....

என் உயிரே

உன்னை - என்

நெஞ்சில் நான் சுமப்பதால்

சூடாக உண்ண - குடிக்க

மறுக்கிறது என் இதயம்

நீயோ

வெப்பம் தாங்க மாட்டாய்

என்பதை

என்னைவிட - என்

இதயம் அறியுமோ !!!

"நெஞ்சத்தார் காதலவராக வெய்து உண்டல்
அஞ்சுதும் வேபாக்கு அறிந்து"
- திருக்குறள் 1128 -

பிள்ளையாரின் கவலை....

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Fri, 10 Sep 2010 08:23:00 +0000

பிள்ளையாரின் கவலை

பிறந்த அன்றே
தூக்கிக் கடலில்
போடுகிறீர்களே
பாவிகளே - நான்
என்ன பாவம் செய்தேன்...

பக்தனின் கவலை

விக்கினம் தீர்க்கும்
விநாயகனே - உன்னை
கடலில் கரைக்கும் வரை
நான் படும்
விக்கினங்களைத்
தீர்த்தருள்வாயாக......

தடுமாறும் இதயம்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Mon, 06 Sep 2010 10:19:00 +0000

அழகு தேவதையே

காதில் தொங்கும் உன்

காதணிகளின் சுமையை

தூக்கி நடப்பது

அழகோ அழகு

அதுசரி பெண்ணே

நீ

தெய்வ மங்கையா?

அல்லது அழகிய மயிலா?

அதுவுமில்லையேனில்

மானிடப் பெண்ணா?

உன்னை

யாரென்று

சொல்ல முடியாதபடி

தடுமாறுகிறது

என் நெஞ்சம்.

"அணங்கு கொல்ஆய்மயில் கொல்லோ கனங்குழை
மாதர் மாளும் என் நெஞ்சு"

-திருக்குறள்-

இந்த இடுகையை முடிந்தவரை நீங்களும் இடுங்கள்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Fri, 03 Sep 2010 05:16:00 +0000

இந்த இடுகையில் ஏற்பட்ட தவறுக்கு வருந்துகிறேன்.

நன்றி

அன்புடன்...

-தியா-

பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Sat, 28 Aug 2010 09:17:00 +0000

ஒளிக் கதிர்கள் தெளிவற்ற

மாலை நேரத்துச் சூரியனோடு

கைகோர்த்தபடி

என் புழுதித் தெருவில்

இறங்கி நடக்கிறேன்

வெற்றுக் கால்களோடு….

நீண்ட நெருமுனை…

வளைவில்

முந்திச் சென்றான்

என் பால்ய கால நண்பன்...

அவன் இப்போது உயிருடன் இல்லை...

சுற்றிவளைக்கப்பட்ட

சிறு பகுதியில் இருந்து

தப்பிப் பிளைத்து தடுமாறி

வரும்போது

ஆமி அடித்த செல்லில்

உயிர்விட்டானாம்

என்று

சொல்லக் கேள்வி....

அவனும் நானும் கூடி

வயல் விதைப்போம்

பள்ளி செல்வோம்

பந்தடிப்போம்

மாடு மேய்ப்போம்

குளத்து வானில்

குளித்து மகிழ்வோம்.....

அது அந்தக் காலம்

இப்போது

நான்

முழுவதுமாக மாறிவிட்டதாக

எல்லோரும் சொல்கிறார்கள்

நான் யாருடனும்

பேசுவதில்லையாம்

சிரிப்பதில்லையாம்...

பைத்தியம் என்றும் சிலர்

பழியுரைக்கிறார்கள்....

பாவம் அவர்கள்.....

அவர்களுக்குத் தெரியாது

நான் இப்போதும்

என் உறவுகளுடன்

நண்பர்களுடன்

கனவில் அடிக்கடி

சிரித்துப் பேசுவது......

உன் கையின் மகத்துவம்

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Tue, 24 Aug 2010 10:38:00 +0000

பல முறை

எழுத்துக் கிழித்துப் போட்ட

என்

கவிதைத் தாள்கள்

அனைத்தையும்

நீ

குப்பை என்று

அள்ளிய போதுதான்

அவை

கவிதை என்ற

உண்மை புரிந்தது.

மரித்துப்போன ஆன்மாக்களின் சாட்சியாக...

noreply@blogger.com (தியாவின் பேனா) — Sat, 21 Aug 2010 16:29:00 +0000

ஊன்றுகோல் பிடிச்சு

நடக்கிறாள்

அவள் ஒரு குழந்தை.

தந்தையைப் பறிகொடுத்து

வருஷம் ஒன்று

ஓடிப் போச்சு.

குடியிருந்த வீட்டில்

எதுவும் மிச்சமில்லை.

எதைஎதையோ தின்று

நாய் மட்டும்

எலும்பும் தோலுமாக

தெருவில் திரிகிறது

கூடிக் குலாவிய

எங்களின் மண்ணில்

ரத்த ஆறு ஓடிய

சுவடுகளாக

இன்றும் தெருக்களில்

நம் உறவுகள்.

முகமிழந்த மனிதர்களாக

புலத்திலே

நாங்கள் இங்கே.

அன்பாய் விசமூற்றும்

சிறு பரீட்சையில்

சில விசமிகள்

எழுத்துலக கோலேந்தியோர்

நாமம் சூட்டி

கூடப் போகிறார்களாம்.

ரத்தவாடை நீங்காத

சிறு தீவைப்

பன்னீர் தெளித்து

புனிதமாக்கப் போகிறார்களாம் ... !!! ???